Wennen aan de hoogte De eerste fase van onze tocht zit er bijna op. We zitten nu in Tingri in Tibet, op 4.400 meter hoogte. Het is de laatste stopplaats voor we naar het basiskamp vertrekken. Alles is rimpelloos verlopen. Onze bagage is wel twee dagen zoek geweest in Nepal, maar gelukkig hebben we alles terug.
We blijven hier twee nachten om te acclimatiseren. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat we op deze hoogte zitten, maar het blijft telkens wennen. Terwijl ik dit stukje doorbel, heb ik even de benen gestrekt: ik was meteen buiten adem. We nemen, net als alle klimmers, Diamox tegen de hoogteziekte. Vervelende neveneffecten zijn tintelingen aan handen en voeten en een iets te vlotte stoelgang: we zitten constant op het toilet.
We hebben een geweldig zicht op de Mount Everest. De top ziet er heel bereikbaar uit... vanop zestig kilometer, welteverstaan.
Het is hier behoorlijk druk. We reizen samen met een groep van 15 mensen die allemaal hetzelfde doel hebben: op het dak van de wereld staan. Je zou denken dat dit een band schept, maar iedereen is vooral met zichzelf bezig. De meeste klimmers zijn hier trouwens alleen; met ons vriendengroepje van drie zijn we vreemde eenden in de bijt. Iedereen zit iedereen te taxeren: zal hij het halen of niet? Solidariteit is hier ver te zoeken. Twee klimmers zijn zo ziek van de hoogte dat ze wellicht een tijd buiten strijd zijn. Iedereen had meteen iets van: oef, twee concurrenten minder.
Morgen vertrekken we naar het basiskamp, op 5.200 meter hoogte. Daar moeten we vier dagen wennen aan de nieuwe hoogte. Niet alleen wij moeten worden overgebracht, ook onze bagage en voorraden. Dat zijn liefst elf zakken van 100 liter en elk nog eens een rugzak van 60 liter. Een hele verhuizing.
We voelen ons momenteel kiplekker. Gisteren hebben we drie paarden gehuurd van een nomadenstam en zijn we gaan paardrijden op de Tibetaanse hoogvlakte. Een geweldige ervaring en het was eerlijk gezegd een hele opluchting om een dagje niet met de andere klimmers geconfronteerd te worden.
Namaste,
Stein, Bjorn en Stef
06/04/2007 |
